به گزارش خبرنگاران گروه جامعه گزارش خبر، شکوفه کشوری فعال رسانه و فرهنگی اجتماعی در یادداشتی با عنوان "شهرها در آستانه آزمون بزرگ “خرد جمعی”: انتخاب متخصص یا دنبالکننده قدرت؟" آورده است؛

پارادوکسهای مهم مدیریت شهری در ایران نشان میدهد: تکثر و شورِ مشارکت در تقابل با تمرکز و تخصص مورد نیاز برای حکمرانی کلانشهری.
تحلیل؛ عدد ۵۰۶۳ متقاضی برای ۲۱ صندلی، تنها یک آمار کمی نیست؛ بلکه نشانههایی ژرفتر را نمایان میسازد.
۱. نقطههای امید
شور مشارکت: این رقم، حاکی از زنده بودن فضای اجتماعی و تمایل گسترده (حتی اگر بخشی نمادین باشد) برای حضور در عرصه عمومی است. سطح تحصیلی بالا: حجم بالای دارندگان مدارک عالی (به ویژه ۸۳۴ دکترا) نشان میدهد که جامعه ایران از «سرمایه انسانی فرهیخته» بیبهره نیست. این یک پتانسیل بزرگ است.
۲. نقطههای هشدار
کمیت در برابر کیفیت: نفس وجود ۲۴۰ رقیب برای هر صندلی، به خودی خود میتواند فرآیند گزینش آگاهانه مردم را با چالش مواجه کند. ممکن است «شناختهشدگی» و «جنجال» بر «صلاحیت» و «تخصص» پیشی بگیرد.· سیاسیشدن یک نهاد تخصصی-خدماتی: همانگونه که اشاره شده شورای شهر در ذات خود یک «نهاد مدیریت شهری» با مأموریت خدمت، نظارت و برنامهریزی است.
هجوم جریانهای سیاسی با اولویتهای حزبی و فرامحلی، میتواند آن را از مأموریت اصلی خود دور کند.· خطر تبدیل به «پلکان ترقی»: برای برخی، این صندلی ممکن است به چشم یک «موقعیت» برای ارتقای فردی یا دستیابی به شبکههای قدرت دیده شود، نه یک «مسئولیت سنگین خدمت».· چالش تمرکز و زمان: نظارت مؤثر بر بودجهای عظیم (۳۰۰ هزار میلیارد تومانی) و مسائل پیچیده یک کلانشهر تقریبا ۱۳ میلیونی، نیازمند تجربه، تخصص پایهای در امور شهری، و وقت گذاری کامل است. آیا همه متقاضیان از این ظرفیت برخوردارند؟
نتیجهگیری و چشمانداز
« امید است بوی خدمت بیاید». این کلید معماست. این حجم از ثبتنام، در عین حال که میتواند نشانه «هجوم منفعتطلبان» باشد، همچنین فرصتی است برای شناسایی و برجسته شدن آن خیلِ اندک اما مؤثرِ «شیفتگان واقعی خدمت».
وظیفه سنگین بر دوش رسانههای آگاه در نهادینه کردن جهاد تبیین و جدی، نهادهای صنفی و مدنی، و در نهایت خود مردم تهران است تا با پرسشگری هوشمندانه، ردیابی سوابق و بررسی برنامههای عملی کاندیداها، آن ۲۱ نفری را انتخاب کنند که:
پاسخگوی روشنی به «چگونه؟» برای حل معضلات تهران (ترافیک، محیط زیست، حاشیهنشینی، هزینه زندگی) دارند.· تخصص، تجربه و تمرکز لازم برای مدیریت شهری را نشان میدهند.· نگرانیشان برای «منافع تهران» بر «منافع جناحی و شخصی» ارجح است.
این ثبتنام انبوه، آزمونی بزرگ برای «خرد جمعی» مردم تهران است. آزمونی که ثابت کند میتوان از میان انبوه نامها، چهرههای شایسته، متخصص و خادم را تشخیص داد و به آنها اعتماد کرد.
به امید روزی که در انتخابات شورای شهر، "پروپوزال خدمت" بر "پروموت سیاسی" پیروز شود.